In de media

19-09-2019 | Radio-uitzending

De Nieuwe Morgen – Groot Nieuws Radio

Mijn ervaring
Live interviews is wel een dingetje hoor, erg spannend. Je wilt goed voor de dag komen met je verhaal. Achteraf ben ik altijd wel erg kritisch naar mijzelf toe. Kwam ik wel goed en duidelijk over? Spreek ik niet te snel, etc. Ik raakte enigszins toch wel een beetje gestresseerd omdat de telefoonverbinding erg slecht was, ik hoorde mijzelf ongeveer 2 seconde later weer via de telefoon terug. Dat is vervelend zeg….;-)

Lees verder

Daarnaast heb je maar 5 minuten om te ‘pitchen’, regelmatig werd ik in mijn beleving onderbroken door de presentator terwijl je je verhaal wilt doen. Kortom je moet snel kunnen schakelen tijdens zo`n radio-uitzending. Iets waar veel mensen met een hersenschade moeite mee hebben. De prikkelverwerking wordt trager, vijf seconden voor de verwerking is bijvoorbeeld voor veel ouderen vrij normaal.

Onderwerp
Mijn onderwerp ging over beleefplekken in verpleeghuizen voor mensen met dementie.

Aankondiging
Donderdag vertelt Peter over zijn motivatie om deze hoeken in te richten. “We maken beleefplekken omdat mensen vaak in een huiskamer zitten, daar zijn vaak teveel óf te weinig prikkels. Er zitten meerdere mensen, er loopt personeel heen en weer, de telefoon gaat af. Je kunt je voorstellen dat je daar een beetje dol van wordt als je daar de hele dag zit.” Ook te weinig prikkels ontvangen, is niet goed. “Wat je dan ziet gebeuren is dat mensen gaan dolen. Ze worden onrustig en gaan de gang op”.

Beleefkamers zijn er in alle soorten en maten. “Dat kunnen babyhoekjes zijn, herenhoekjes, maar ook een treincoupé of een linnenkamer. Het geef hen rust, voldoening en geeft herkenning.”

Wat maakt een omgeving ongunstig?
“Een ongunstige omgeving is bijvoorbeeld een omgeving met te weinig prikkels. Mensen met dementie of NAH hebben dynamische prikkels nodig, zoals beweging en geluid. Als ze een tekort hebben aan prikkels, gaan ze op zoek naar prikkels.

Daarom zie je mensen vaak eindeloos door de gangen lopen, want als je loopt komt de wereld om je heen in beweging.  Sommigen worden zo moe van dat lopen, dat je ze struikelend door de gangen ziet gaan met het risico dat ze vallen.

Beschadigde hersenen kunnen ook niet tegen de stilte. Vandaar dat je mensen met dementie nooit op hun eigen kamer ziet zitten. Hun hersenen vangen in zo’n stille kamer helemaal geen prikkels op. Alles staat voor hen stil. Als ze een paar seconden gezeten hebben, gaan ze dan ook weer verder.”

Hoe kun je zorgen voor een gunstige omgeving?
“Je kunt prikkels aanbieden door in de gangen beleefplekjes te maken. Kleine hoekjes waar iets te zien of te horen is. Je moet wel verschillende kleine hoekjes hebben die vanuit de verte goed te zien zijn en waar er minimaal één dynamische prikkel is. Dan gaan de mensen erop af.

Ik heb bijvoorbeeld in een verpleeghuis een herenhoek gemaakt met een staande klok en een ouderwetse fauteuil. En voor de vrouwen de babyhoek. Het mes snijdt aan twee kanten: mensen die te veel lopen, die stoppen op een beleefplekje om even rustig te zitten. En de mensen die te weinig lopen, worden door de familie gevraagd om eens te gaan wandelen.  Ook de mensen met dementie die in de nacht rondlopen en dat zijn er veel hebben een tekort aan prikkels. Voor hen maken we bijvoorbeeld bewegende lichtjes op het plafond in hun kamer, dan zijn ze zo in slaap. Dan heb je geen pillen meer nodig. Deze dingen gelden overigens niet alleen voor het verpleeghuis, maar ook voor thuis. Maak een fijn hoekje (beleefplekje) in de kamer waar de persoon met dementie alle leuke dingen om zich heen heeft staan en in zijn eigen lekkere fauteuil kan zitten. En zorg ervoor dat hij vanuit zijn fauteuil de hele kamer kan overzien, met name de deur, waardoor mantelzorger en bezoek naar binnen komen.”

10-07-2019 | Nieuwsuur

Anneke geeft het stokje over aan haar zoon Peter Peltzer

Oud-verpleeghuisarts Anneke van der Plaats (78) deed jarenlang onderzoek naar mensen met dementie. De methode die ze ontwikkelde om hun leven aangenamer te maken, blijkt te werken, stellen verschillende verpleeghuizen die met haar inzichten werken. Ze vertelde er anderhalf jaar geleden nog over in Nieuwsuur. Nu blijkt dat Anneke zelf dementie heeft.

13-10-2017 | Nieuwsuur NOS

Streepjesbehang en veloursgordijnen: dit helpt mensen met zware dementie

In de woonkamer in het verpleeghuis staan donkerbruine houten meubelen. Rode velours gordijnen omlijsten het raam. Aan de muur een koekoeksklok en bloemetjesbehang. Een bewuste keuze, want voor de bewoners draagt het bij aan hun psychische gezondheid.

Het leven van mensen met zware dementie kan met een paar simpele ingrepen een stuk aangenamer zijn. De directe omgeving van een patiënt kan het verschil maken tussen ontspannen zijn en een leven vol angst.

Dat is de boodschap van arts Anneke van der Plaats. Ze doet al jaren onderzoek naar het brein en dementie. Haar methode blijkt te werken, stellen verschillende verpleeghuizen die met haar methode werken.

BreinPlaats-Anneke van der Plaats-NOS Nieuwsuur

> Bekijk video op NOS Nieuwsuur